Print on demand: wat is het en hoe werkt het?

Print on demand, wat is het? Hier is mijn antwoord in één zin: u verkoopt een product dat nog niet bestaat. Een t-shirt, een mok, een poster, met uw design erop. Het wordt pas gemaakt op het moment dat een klant het koopt, door een leverancier die het voor u drukt, inpakt en verstuurt.

U komt het ook tegen als printen op aanvraag, of kortweg POD. Alle drie betekenen hetzelfde: een bedrijfsmodel zonder voorraad, waarin de productie op de verkoop volgt in plaats van eraan vooraf te gaan.

En dat verzin ik niet zelf. De drie grote leveranciers waarover ik op deze blog schrijf, zeggen het elk op hun eigen manier. Voor één keer zijn ze het eens.

Een kleine verduidelijking voordat we verdergaan: dezelfde term verwijst ook naar het drukken van boeken per exemplaar. Typt u in Frankrijk “print on demand” in Google, dan stelt Google “livre” (boek) voor. Hier heb ik het over producten: t-shirts, sweaters, mokken, posters, telefoonhoesjes, tote bags en dergelijke.

Een voorbeeld. U hebt een kat getekend die de krant leest terwijl hij koffie drinkt, en u wilt hem verkopen op gepersonaliseerde t-shirts. Dit is wat er gebeurt, in volgorde.

• U maakt het design en plaatst het op een product uit de catalogus van uw leverancier: een wit t-shirt, bijvoorbeeld.
• U publiceert de productpagina in uw webshop of op een marktplaats als Etsy. Op dat moment bestaat er nog geen enkel t-shirt. Alleen een afbeelding, een prijs en een beschrijving.
• Een klant bestelt, en betaalt u.
• De bestelling gaat vanzelf naar de leverancier, via de koppeling tussen uw shop en de leverancier.
• De leverancier drukt, pakt in en verstuurt, rechtstreeks naar uw klant, onder uw naam.

Valt het u op? U raakt het t-shirt op geen enkel moment aan. U hebt het niet vooraf gekocht, niet opgeslagen, u bent niet naar het postkantoor gegaan. Printify vat het zo samen: wanneer een klant bestelt, produceert de drukker het, pakt het in en verstuurt het, automatisch.

En de naam op het pakket? De uwe. Dat heet white label: de leverancier werkt op de achtergrond. Printful zegt het met zoveel woorden, uw klanten zien alleen uw merk. Printify vermeldt dat zijn naam nergens op het pakket of op het etiket staat. Met een eerlijke kanttekening: bij Printify drukken sommige drukkers de naam van uw shop niet op het verzendlabel; bij Printful voegen de partnerwerkplaatsen uw eigen pakbon en uw gepersonaliseerde verpakking niet toe.

Even over “geen voorraad”, om precies te zijn. U hebt geen voorraad. De leverancier heeft wel blanco t-shirts in de schappen. Sterker nog: als er een op is, noemt Printify dat bij de oorzaken van vertraging.

Het is de vraag die iedereen zich stelt zonder hem te durven stellen. En het is Printful dat hem het duidelijkst beantwoordt: elke bestelling bestaat uit twee aparte transacties.

Eén: uw klant betaalt u de verkoopprijs, in uw shop of op de marktplaats. Twee: de leverancier brengt u het product, de verzending en de belastingen in rekening, op het moment dat de bestelling bij hem binnenkomt. Het verschil tussen de twee is uw marge, vóór de kosten van uw verkoopplatform.

Let goed op dit detail: de leverancier ziet het geld van uw klant niet. Printful zegt dat over zijn bestellingen, buiten zijn eigen kant-en-klare shops, een geval apart. Direct gevolg: als een klant terugbetaald moet worden, bent u degene die terugbetaalt. Zelfs als de leverancier u een defect artikel terugbetaalt, blijft het terugbetalen van uw klant een aparte handeling, in uw shop.

En de leverancier, hoe verdient die zijn brood? Met wat hij maakt. Printify schrijft het: het verdient aan de productprijs die u bij elke bestelling aan Printify betaalt, zonder platformkosten. Ook bij Printful en Gelato is aanmelden gratis, en betaalt u wanneer er een bestelling binnenkomt. Daarnaast heeft elk optionele betaalde abonnementen. Daar kom ik op terug.

Print on demand wordt vaak samengevat als “de leverancier doet alles”. Dat klopt niet. Hij doet alles wat fysiek is. De rest ligt bij u.

En die rest is precies wat verkoopt: het idee, het design, de productpagina, de prijs, de promotie. Plus één taak die altijd vergeten wordt: de klantenservice. De klant heeft bij u gekocht; bij u meldt hij zich als zijn pakket op zich laat wachten.

Daarom wantrouw ik het woord “passief”. De machines van de leverancier draaien vanzelf. Uw ideeën niet.

Het t-shirt blijft koning. Printful noemt het zelfs de ruggengraat van print on demand. Maar de catalogi gaan veel verder: sweaters, petten, sokken, tassen, telefoonhoesjes, mokken, stickers, posters, canvasdoeken… Printify meldt meer dan 2.000 producten; Printful en Gelato tellen er enkele honderden.

Achter elk product zit een techniek. U hoeft ze niet allemaal te onthouden, maar weten welke van toepassing is, bespaart u verrassingen: een onregelmatig kleurverloop op een t-shirt, een sublimatie die op katoen niet kan.

Eén techniek staat apart: zeefdruk. Die is bedoeld voor grote oplagen, en Printful geeft het toe: voor losse stuks is het niet de voordeligste. Sommige diensten bieden het aan, maar dan voor grote aantallen.

Genoeg mechaniek. Waarom is dit model zo aantrekkelijk? Dit is wat overeind blijft, met bewijs.

• Geen voorraad om in te kopen. Elk product wordt na de verkoop gemaakt. Geen dozen in de garage, geen onverkochte voorraad.
• Bijna niets voor te schieten. Printify vat het samen: afgezien van de optionele proefexemplaren en de kleine kosten van de marktplaats valt er bij de start niets te investeren.
• Een idee testen kost bijna niets. Een design verkoopt niet? Dan gaat u door naar het volgende. Niemand laat u met honderd t-shirts zitten.
• Honderden producten om aan te bieden, meer dan 2.000 bij Printify, zonder iets vooraf te kopen.
• Productie dicht bij uw klanten. Printify meldt meer dan 140 printlocaties, in de Verenigde Staten, Canada, de Europese Unie, het Verenigd Koninkrijk, Australië en China; Gelato, lokale productie in 32 landen.
• Tijd voor wat telt: design en promotie, niet logistiek.

Mijn mening: ik ken geen andere vorm van ondernemen waarin één persoon, met een heel klein budget, een shop kan openen en meerdere ideeën kan testen zonder zijn spaargeld op het spel te zetten. Dat is niet niks.

Nu de keerzijde. En ik laat iemand aan het woord die het kan weten: Printful zelf. In zijn eigen gids over print on demand somt het de nadelen van het model op. Een leverancier die de minpunten van zijn eigen vak opschrijft? Petje af. 🙂

• Een iets dunnere marge. Per stuk produceren kost meer dan in bulk produceren. U betaalt voor de flexibiliteit.
• Langere levertijden. Het product wordt na de bestelling gemaakt: de productietijd komt bovenop het transport.
• Minder controle over de verpakking. De leverancier kiest de doos of de envelop.
• Een opgelegde catalogus. U verkoopt wat uw leverancier kan maken, niets anders.

Ik voeg drie punten toe, uit hun eigen pagina’s. Printify erkent dat kwaliteit en levertijden van drukker tot drukker kunnen verschillen. Printify noch Printful vervangt of vergoedt een artikel dat in de verkeerde maat of kleur is besteld: een productiefout wel, een vergissing van de klant niet. En u zag het hierboven al: de klantenservice ligt bij u.

Niets onoverkomelijks. Maar u kunt het maar beter weten voordat een klant u eraan herinnert.

De vraag waar haastige klanten zich aan ergeren. Bij print on demand is de levertijd een optelsom: de productietijd, plus de transporttijd. Printful zegt het heel eenvoudig: om te weten wanneer een bestelling aankomt, telt u het een bij het ander op.

Voor de productie meldt Printful gemiddeld 2 tot 5 werkdagen. Printify geeft aan dat de meeste bestellingen binnen 2 tot 7 werkdagen vertrekken. Voor het transport rekent Printify bij de meeste van zijn drukkers op 2 tot 3 werkdagen binnenlands, en internationaal meestal op 10 tot 30 dagen.

Mijn regel: laat dicht bij uw klanten produceren. Een Franse klant die door een Europese werkplaats wordt bediend, wacht veel korter dan een klant die vanaf de andere kant van de wereld wordt bediend. En vermeld eerlijke levertijden op uw productpagina’s. Een gewaarschuwde klant is een geduldige klant.

Goed nieuws: aanmelden is gratis bij de drie leveranciers waarover ik schrijf. Printful zegt het zonder omwegen: geen opstartkosten, geen minimale bestelling, geen verplicht abonnement. Gelato ook: gratis aanmelden, en u betaalt alleen voor wat u verkoopt. De productie betaalt u pas op het moment dat er een bestelling binnenkomt.

Maar “gratis om te beginnen” betekent niet “gratis”. Er blijven uitgaven, klein maar echt.

• Proefexemplaren, om uw product in handen te hebben voordat u het verkoopt. Onmisbaar, vind ik.
• De kosten van uw verkoopplatform, volgens zijn voorwaarden: marktplaats of eigen shop, elk heeft de zijne.
• De betaalde abonnementen van de leveranciers, optioneel: een abonnement in ruil voor lagere productieprijzen.
• Reclame, als u daarvoor kiest.

De details, stap voor stap, staan in mijn gids om met print on demand te beginnen.

Typ vanuit Frankrijk “print on demand d” in Google: de eerste suggestie is “dropshipping”. Is print on demand dan dropshipping?

Het korte antwoord: het is er een vorm van. Printify beschrijft het zelf als een proces dat producten rechtstreeks naar klanten verstuurt, en zijn pagina heet “platform voor print on demand en dropshipping”. In beide gevallen verkoopt u zonder voorraad, en verstuurt iemand anders.

Het verschil zit ergens anders. Bij klassieke dropshipping verkoopt u een product door dat al bestaat, zoals een leverancier het aanbiedt aan iedereen die het wil verkopen. Bij print on demand wordt het product voor u gemaakt, met uw design. Uw voordeel is dat design. Daarom past POD ook zo goed bij makers.

De leverancier maakt, maar verkoopt niet voor u. U hebt een etalage nodig, en daarvan bestaan twee grote families.

Marktplaatsen, zoals Etsy, Amazon of eBay: de klanten zijn er al, u profiteert van hun verkeer, in ruil voor hun regels en hun kosten. Uw eigen shop, op Shopify, WooCommerce of Wix: meer vrijheid, maar bezoekers binnenhalen is aan u.

De leveranciers koppelen met de meeste ervan. Printify noemt Shopify, Etsy, WooCommerce, eBay, Wix, PrestaShop, BigCommerce en Amazon; Gelato Shopify, Etsy, WooCommerce, TikTok Shop, Amazon, Wix, Squarespace en BigCommerce. Zodra de koppeling gemaakt is, gaan bestellingen vanzelf van uw shop naar de leverancier.

Een aandachtspunt voor print on demand op Etsy: Etsy eist dat u uw productiepartner vermeldt, dat wil zeggen de leverancier die uw artikelen maakt. Bij Printful gebeurt dat niet automatisch: doe het in uw advertenties. En door welke deur u het best begint, staat in dezelfde gids om te beginnen: één aan het begin, niet drie.

De vragen die rond print on demand steeds terugkomen, waarvan Google er verschillende voorstelt, en mijn antwoorden in twee zinnen.

Dus, is print on demand iets voor u?

• Ja, als u ideeën hebt, zin om te creëren en het geduld om te testen. Het model laat u bijna zonder risico proberen.
• Ja, als u al een publiek hebt, een community, een eigen wereld: het is de eenvoudigste manier om dat publiek producten aan te bieden.
• Nee, als u een inkomen zonder inspanning zoekt. De leverancier maakt; niemand verkoopt in uw plaats.
• Nee, als u mikt op de laagste prijzen voor gangbare producten: per stuk verslaat u productie in bulk niet.

Zo ja, dan is de logische volgende stap mijn gids om met print on demand te beginnen: de niche, de eerste designs, de eerste verkoop. En om uw leverancier te kiezen, heb ik Printify, Printful en Gelato vergeleken, en daarna Printify en Printful in detail.

Een laatste zijsprong. MagicMoon zit vlak vóór de leverancier: bij de creatie. Daar beschrijft u uw designs, de AI genereert ze met een transparante achtergrond, en u plaatst ze op producten van Printify of Gelato. De publicatie gaat daarna via uw leverancier naar uw Shopify-, Etsy- of WooCommerce-shop.

Het account is gratis en zonder creditcard: u ontdekt er het traject mee in demomodus. Om uw designs echt te genereren, kiest u een abonnement of koopt u een versterking wanneer u die nodig hebt.